Gönderen Konu: Affetmek.  (Okunma sayısı 646 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

yüksel

  • Ziyaretçi
Affetmek.
« : 21 Mart, 2017, 09:21:19 »
Merhabalar...
''Gördüğün her şeyi affetmeyi öğrenemediğin sürece asla yolunu  bulamayacaksın ve kutsallığını deneyimleyemeyeceksin''Gary Renard.Yazısıyla ilgili  olarak,buradaki GÖRDÜĞÜN HER ŞEYİ AFFETMEK ile kastedileni biraz açıklarmısınız.

Çevrimdışı Gökçe

  • Global Moderator
  • Newbie
  • *****
  • İleti: 37
  • SEVGİ, umut, iman
Ynt: Affetmek.
« Yanıtla #1 : 21 Mart, 2017, 11:31:51 »
Hepsinin illüzyon olduğunun, gerçeklikte olmadıklarının farkında ol. Gördüğün/hissettiğin şeyin herhangi bir olay, duygu, cisim vs olmaz hiç fark etmez kursa göre hepsi aynıdır çünkü hepsi eşit derecede gerçek dışıdır.

Çevrimdışı BenSiz

  • Administrator
  • Full Member
  • *****
  • İleti: 202
Ynt: Affetmek.
« Yanıtla #2 : 22 Mart, 2017, 08:08:17 »
Teşekkür ederim Gökçe düşündüğüm gibi...Yine de ,çöpleri karıştırıp yemek arayan birini gördüğümde  bununda diğerleri gibi bir illüzyon olduğunun nasıl farkında olurum bilmiyorum. :-[

Sevgili Yüksel,

insanların acılı ve kötü durumundan etkilenmememiz mümkün değil. Ne de olsa sürekli empati içindeyiz bir nevi. Merhamet duygusu ve "keşke bu insan bu kötü durumda olmasaydı" düşünceleri ve acıma hisleri bizleri bırakmıyor. Her şeyin illüzyon olduğunu kabul etmek, gamsız ve acımasız olmamızı gerektirmez. Dünyanın her yerinde acı çeken, hasta olan insanlarla beraberiz. İyi gibi gözüken kişi bile acı çekmektedir. Mutlu gibi görünen bile geçici bir mutluluk bulutundan geçerek acıyla kucaklaşacaktır. Bu dünyaya doğanların ortak kaderi bu: acı çekmek...

Çöpleri karıştıran bir insan gördüğümüzde "acıma duyguları" içinde bakarız ona ve toplumun kötülüğünü ve insanların duyarsızlığını hemen öne çıkartırız. Diğer yandan kendimizi çaresiz ve yalnız hissederiz. Oysa ne çaresiziz ne de yalnız.

Çöpleri karıştırıran bir insan gördüğümüzde onun içinde de TANRI OĞLU'NU görmeyi ve onu kutsamayı unutmayalım. O kardeşimiz kendi yazdığı senaryosunu yaşıyor. Ama bizim onunla karşılaşmamız bizim senaryomuzun da bir parçası. Biz bu durumlarda bu insanları yadırgamadan onlara o an nasıl destek verebiliriz diye düşünelim. Belki biraz para, bir hediye, yeme içme daveti veya her ne ise. Ama onu küçümseyerek değil aksine, birlikte bir ders durumunda olduğumuzu düşünerek. Yargılamamak ve gerektiğinde neyin varsa başka bir kardeşine vermenin dersini deneyimleyerek örneğin. Ben bu dersi oğlumda çok gördüm. Daha henüz çok küçükken (4-5 yaşlarında iken) şehrimizdeki fakir ve sokakta yaşayan insanların yanından büyük bir üzüntüyle geçerken cebindeki bütün harçlığını onlara verirdi. Şimdi bir yetişkin olarak hiçbir insanın yanından umursamaz olarak geçmiyor ve vermeyi hala uyguluyor. Ben de insanlara bu şekilde yaklaşıyorum. Karşıma ihtiyacı olan bir insan çıktığında doğalmış gibi veriyorum ve bunu bir sadaka olarak görmüyorum. Kardeşimi zavallı olarak görmem, kendimi zavallı olarak görmemden kaynaklanır. Ama onu kendimle eşit ve değerli olarak gördüğümde, ona yaşam seçiminden dolayı hem saygımı iletmiş olurum hem de onu küçük düşürmeden, az da olsa bir destek vermiş olurum. Hepsi bu.
Mucizeler Kursu bu dünyayı değil kendini değiştir der bize. Dünya egonun dünyası, Savaşların, ölümlerin, acıların dünyası. Ve en önemlisi, dünya gerçek değil. Ve bizler birer rüya figüranı olarak gerçek değiliz. Ama bu dünya boyutunda olduğumza inandığımız sürece her an seçim yapmak mecburiyetindeyiz:
- kime ve neye hizmet edeceğim?
- şu an bu duruma hangi zihin parçamla bakıyorum?
- şu an bu durumu değerlendirmesi için egoya ma KUTSAL RUH'A mı başvuruyorum?

Bu sorular günümüzü doldurmalı. Kendimizin doğruyu bildiğimize dair olan kibirli inancımızdan arınarak her gün KUTSAL RUH'UN rehberliğini kabul edip onun cevaplarını almayı isteyelim. Bu ne zor ne de imkansız. En kolay olan aslında bu. Yeter ki egomuzu araya katmadan ve ruhaniyetin gücüne güvenerek yaşayalım. Her ne olursa olsun. Kötü ve iyi nedir ki? Sadece egonun yorumları değil mi? KUTSAL RUH doğru ve yanlış diye ayırır. Doğru olan hakikattır ve yanlış olan illüzyondur. Bu dünyada doğru olan tek şey bizim KUTSAL RUH ile beraber affedişi uygulamamız. Her an ve herkes için. Buna acıdığımız insanlar dahil olduğu gibi "nefret" ettiğimiz insanlar da dahil olmalı. Örneğin haksızlık ve kötülük yapan diktatörler gibi. Ve şunu sürekli zihnimizde canlı tutalım: karma yasasına göre her şey her an en mükemmel şekli ile tezahür ediyor.
Bu tezahürlerin birbiri ile olan bağlantılarını ve gereksinimlerini bütünü gören anlar ama görmeyen sadece yorumlar ve yanlış yorumlar.

Uzun lafın kısası; çöpleri karıştıran birini gördüğünde git ona çöpde bulacağını ummuduğu şeyin yerine başka bir şey ver. O an durumu "güzelleştirmiş" olursun ve bir kardeşine bir an birlik, sevgi ve saygı sunmuş olursun. Bir an yeter mucizeler için. Bir an yeter kurtuluş için.

Çevrimdışı İlke

  • Newbie
  • *
  • İleti: 5
Ynt: Affetmek.
« Yanıtla #3 : 29 Mart, 2017, 17:31:57 »
Bazı duyguların altüst edişine ne yapsam karşı koyamıyorum.Çabalamak ,durup izlemek ,gerçek olmadığını düşünmek , ya da o duruma yüklediğim anlamları kaldırmaya çalışmak hiç bir işe yarmıyor. O anda o duyguya yenik düşüp sonrasında çaresizlik ve piş anlık hissettiğim şeyi yapıyorum her defasında.O an sanki kontrol bende değilmiş ve beni başka bir şey yönetiyormış , ,zihnim uyuşuk ve tek bir düşünceye saplanmış ve ondan kurtulamazken buluyorum kendimi. Mucizeler kursundaki dersler benim hayatımda çok ama çok güzel gelişmeler sağladı.Bunu ifade bile edemem. Ama bu yaşadığım "atak" lara hangi dersi uygulayabileceğini bilmiyorum.Bu kontrolsüzlük duygusu sadece kendimle ilgili bunda da affedişi uygulamaya çalışıyorum ama oturmuyor birşeyler :(

Çevrimdışı mucizemucize

  • Newbie
  • *
  • İleti: 29
Ynt: Affetmek.
« Yanıtla #4 : 30 Mart, 2017, 08:58:16 »
merhabar ben mucizeler kursuna başlamadan 3 yıl önce affetmeyi öğrendim tabiki çok zorlandım affetmek nasıl olur bana onca kötülük yaptığını düşündüğüm insanları nasıl affederim diye sonra güzel bir insan şimdi melek oldu çok kişi tanır onu.banada dokundu melek olmadan önce.affetmenin kendim için faydalı olduğunu o sana kötülük yaptığını düşündüğün insanın bundan haberi bile olmadan onu affedebilmeyi yani onu onun ruhunu özgür bırakmanın kendi ruhunu özgür bırakmak olduğunu ona duyduğun kötü hissin aslında sana zarar verdiğini sana hastalık yarattığını öğretti bana.şu anda çok kişi affettim şimdi o insanlar benim için yok gibiler .o kadar hafifledimki .şimdi mucizeler kursu ile tanıştım 3,5 ay oldu. baktımkı doğru öğretilerde hep affetmek var yani affetmek doğru birşey o zaman affedelim.ancak benimde bu doğru öğretilerle ilerlerken hayatımda yinede beni şaşırtmak isteyenler olmuyor değil bu delilik delimisin ne affetmesi diyenler olmuyormu en yakın eşim oğlum aile fertlerim ben onları değil ilk önce kendimi düzeltmem gerektiğini de biliyorum o yüzden onları düzeltemeyeceğime göre artık daha sessiz daha içten hakikatı dinlemeye devam ediyorum ben doğru yoldayım affetmek ilk önce kendimi affetmek ve sonra diğer tüm negatif herşeyi diye devam ediyorum ve yüklerim yok oluyor hafifliyorum sevgiler

Çevrimdışı BenSiz

  • Administrator
  • Full Member
  • *****
  • İleti: 202
Ynt: Affetmek.
« Yanıtla #5 : 30 Mart, 2017, 18:06:11 »

Çevrimdışı İlke

  • Newbie
  • *
  • İleti: 5
Ynt: Affetmek.
« Yanıtla #6 : 31 Mart, 2017, 17:41:33 »
Teşekkür ederim.Diğer yazı da sanki benim açıklamasığım zorluğumu anlamış da yazmışsınız gibi olmuş:)))) tabi ki tesadüf değil bu